Tweety was here....

Al het tweede jaar, het begint zo langzamerhand traditie te worden! De laatste dag van het jaar vindt de Sylvestercross plaats in Soest. Na alle afgelastingen de afgelopen periode had ik er wel een klein beetje een hard hoofd in. Desondanks ging het deze keer gelukkig gewoon door.

Net als vorig jaar liep ik de loop samen met mijn vader. Eerst de kids daar afgeleverd zodat oma kon oppassen, en daarna samen op naar Soest. Eenmaal daar aangekomen gingen we eerst het startnummer ophalen, om daarna verder door te lopen naar het parcours. Hmm nog veel sneeuw hier.. Hoewel de sneeuwpop voor het huis al was weggedooid tot een zielig hoopje witte massa bleek dat in de bossen nog genoeg sneeuw en ijs ligt. Maar goed, ze hadden het geprepareerd met zand, dus op zich zou dat redelijk goed moeten lopen.

Eerst even kort ingelopen met wat versnellingen, en daarna ongeveer 20 minuten voor tijd het startvak in. We stonden lekker vooraan, zodat we niet eerst alle langzamen voorbij moesten. Wel was het daar ondanks de dooi best wel frisjes in je hardloop kloffie.. Ik was dan ook best wel blij met mijn meegenomen vuilniszak die toch voor enige mate van isolatie zorgde. Toen aftellen naar de start!

Eenmaal weggeschoten ben ik in een redelijk snelle vaart vertrokken en heb mijn vader ver achter me gelaten. Je wil zo'n oude man namelijk wel voorblijven. Dat resulteerde in een eerste kilometer tijd van 4:03, (te) snel dus. Daarna wat rustiger aangedaan, met rondes van rond de 4:30. Alleen de laatste ronde was ik echt kapot, waardoor ik niet onder de vijf minuten kon blijven. Terugkijkend had ik in de laatste meters een hartslag van 188. Als je dat naast mijn maximale hartslag (191) zet, dan zat er ook niet meer in.

Uiteindelijk een 88e plek in het totale klassement met een tijd van 38:53!! Een nieuw PR dus.

Hoewel ik tegenwoordig eigenlijk alleen nog bij wedstrijden een blogje schrijf heb ik vandaag toch wel een prestatie neergezet wat een blogje waard is. Op het schema stond vandaag 25 (!!!!!) kilometer lopen. Even ter verheldering: dat is een afstand die ik nog niet eerder heb gelopen. Het verste wat ik ooit gedaan heb is de halve marathon, 21,95 kilometer, en geen stap verder.

Ondanks dat ik een wat gekneusde voet heb van afgelopen training ben ik toch maar gaan lopen. De route was een gecombineerde route. Eerst liep ik mijn 5 kilometer rondje langs Jack's Grillhouse. Vervolgens ben ik door Nieuwegein gelopen om daarna mijn rondje Nieuwegein te doen. Alleen ging ik na 5 kilometer niet terug, maar juist verder. Over Papendorp, zo Kanaleneiland in. Daarna langs het kanaal weer terug naar huis om eenmaal in Nieuwegein nog een rondje Lagedijk te pakken, anders had ik geen 25 kilometer gehaald.


Al vanaf het begin speelde mijn wat gekneusde voet op, en rond kilometer 12 werd deze aangevuld met een mooie blaar. Kilometer 16 dacht ook mijn andere voet "wat is die vent idioot bezig", om ook plaats in te ruimen voor een tweede mooie blaar. Eenmaal thuisgekomen een warme chocolademelk met slagroom (en rum), en alles is weer heerlijk hersteld. Wel heb ik dus een PR gelopen: 25 kilometer in 2:35:16.

Huh, zonnebankje teveel gepakt of zo? Dat zou de oplettende lezer zich zomaar kunnen afvragen. Hoewel.... Nog wat meer dingen kloppen niet. Kijk naar de tijd en het finish lint. Toen ik daar langs kwam was dat lint er allang niet meer, en stond de tijd een krap half uur later. Nee, wat u hier ziet lieve lezer is de nieuwe wereldrecord houder op de 15 kilometer, Leonard Komon. Hij wist de 15 kilometer in 41 minuten en 12 seconden af te leggen. Even voor de helderheid, dat is een gemiddelde snelheid van 2 minuut 45 per kilometer!! Probeer dat maar eens te fietsen.....


Vandaag was de dag van de Zevenheuvelenloop, voor het eerst onder de vlag van ons eigen Nederlandse ABN-AMRO. Voor het eerst zou ik deze met Erik gaan lopen. Gisteren al druk vervoersplannen gemaakt, maar een brandje gooide roet in het eten. Maar zo bleek vanochtend: alle treinen rijden weer. Voor de zekerheid zijn we eerst maar met de auto naar Ede-Wageningen gegaan om daar op te stappen, en de rest van de reis met de trein af te kunnen leggen. Eenmaal daar aaangekomen bleek het toch niet zo geweldig te lopen op het spoor. Maar... De één zijn dood is de ander zijn brood. Door de vertraging van maar liefst 40 minuten konden we direct instappen. Eenmaal in Nijmegen aangekomen naar de start gelopen en de tassen ingeleverd. Vanwege het mooie weer lekker in korte broek!


Toen begon de wedstrijd zelf. De eerste vijf kilometer heb ik rustig aan gedaan, in 23:55. De tweede (waar ook de grote heuvels in gesitueerd zijn) heb ik gelopen in 23:03. De laatste 5 kilometer waarin het meeste lekker weer naar beneden gaat heb ik afgelegd in 22:55. Uiteindelijk was ik echt helemaal kapot toen ik over de finish kwam. Al strompelend ben ik naar de tassenpost gelopen. Tas opgehaald, en naar de stoep gestrompeld om even te gaan zitten. Wat schertst mijn verbazing (niet echt, woeha..), daar komt Erik een krappe twee minuten later aanlopen. De eerste keer dat ik van Erik bij een wedstrijd heb gewonnen! Dat tezamen met een mooi PR (van één seconde ten opzichte van een trainingsrondje een half jaar geleden) doet me toch met hel veel plezier op deze dag terugkijken.

Vandaag de revanche! Dat had ik me in ieder geval voorgenomen... Vandaag was een cross loop (de BAV Wintercup), dus een PR was onmogelijk, maar een goede tijd wilde ik absoluut scoren. De loop was in het Baarnse bos waar de laatste dagen ongeveer net zo veel water is gevallen als in de rest van Nederland. Het was dus drassig. De wedstrijd liep eerst een ronde over het start/finish veld, daarna vier rondes door het bos, en daarna nog een ronde over het start/finish veld. Mooi gestart, lekker de drek in. Mijn voornemen om mijn eigen tempo te lopen werd nog eens gesterkt toen Koen me voorbij liep, maar ik wel Christiaan steeds dichter bij zag komen. Uiteindelijk rondes gelopen met een hartslag van 187 (maar vier slagen onder mijn max....).


Uiteindelijk op het finish veld de man die al kilometers (die hierboven....) voor me liep ingehaald met een mooie eindsprint. Gefinished in een tijd van 45:29, een mooie prestatie zo in de modder!

Luister nou eens! Dat heb ik mezelf vandaag wel vaker voorgehouden. Waarom? Vandaag was de Maliebaanloop. Een graadmeter voor mijn verdere training bij mijn running groep waar ik sinds kort bij aangesloten ben. Zogezegd een nul-punt meting, een belangrijke wedstrijd dus. Het was de eerste keer dat ik met een echte wedstrijd meedeed, dus nu moest ik vlammen. Eigenlijk stond op het schema dat ik op zaterdag rust moest pakken, maar ja...

Gisteren was er in IJsselstein de IJsselstein ontmoet Vianen loop. Als echte (import) IJsselsteiner wil je daar natuurlijk niet bij ontbreken. Dus heb ik me voorgehouden in IJsselstein maar de helft van de afstand te lopen (7 kilometer), en dan ook nog eens met een erg lage hartslag. Hoewel die doelstellingen gelukt zijn (ik heb hem uiteindelijk met een gemiddelde hartslag van 144 gedaan, voor mij erg laag), kostte het me wel wat kracht. Daarbij heb ik in de kou op de bus moeten wachten weer terug, en had ik tenslotte ook nog eens last van mijn knie die weer begon op te spelen. Kortom, geen goede voorbereiding dus.

Vanochtend vroeg richting Utrecht gegaan met mijn hardloopcollega's, gekleed in m'n hempje en broekje. Ooohhhhh wat was dat koud... Gelukkig scheen het zonnetje daar lekker en was het in de zon wel wat beter uit te houden. Toen begon het, inschrijven voor mijn eerste wedstrijd ooit. Het ging vlekkeloos ondanks dat we nog geen lidmaatschapsnummer hadden van de KNAU. Dat was het dan, we moesten eraan geloven.

Eerst even ingelopen, en daarna opgesteld in het startvak. Al snel klonk het startschot. Het meisje wat naast me stond schrok zich lam, en liep bijna van schrik de verkeerde kant op. De eerste rondes ben ik weer eens veel te snel gestart. Het doel was om de eerste rondes 4:25 te lopen, en daarna over te gaan op hartslag. Met m'n suffe hoofd heb ik zeker de eerste drie kilometer veel te hart gelopen, dat moest ik in de laatste rondes bezuren. Uiteindelijk heb ik maar drie kilometer mijn gewenste snelheid gelopen, daarna ben ik wat afgezakt. Uiteindelijk ben ik gefinished in exact 45:00 minuten. Toch weer 22 seconden sneller dan de Singelloop, maar niet mijn target van onder de 44:30.

Waar het nu van kwam, de loop gisteren, de te snelle start, ik weet het niet. Voor beide ben ik gewaarschuwd. Dus: LUISTEREN DE VOLGENDE KEER!!

De Maliebaan... Hier heb ik me al best vaak het snot voor de ogen gelopen. Enkele weken geleden nog toen ik meedeed aan de Singelloop, en hier bijna finishte. Of bij de 10 kilometer van de Marathon van Utrecht, waar hier een keerpunt was ingebouwd. Kortom, een straat met voor mij een rijke loophistorie.

Morgen mag ik weer. Dan doe ik voor het eerst in mijn leven mee aan een echte wedstrijdloop. M'n trainer heeft me al voorbereid dat ik waarschijnlijk ergens laatste zou worden in het klassement, maar toch. Het wordt wel mijn eerste echte wedstrijd. De wedstrijd gaat 5 x over de Maliebaan plus een klein beetje.

Ik ben benieuwd hoe het gaat. Mijn doel is om weer een PR te scoren. Ik wil dan ook gaan lopen op een hartslag van ongeveer 181, waarbij ik een snelheid moet weten te halen van ongeveer 4:25 minuten per kilometer. Uiteindelijk moet ik dan een tijd kunnen halen van 44:10. Ik ben meer dan benieuwd.....

Mijn jongste zoon zit sinds kort op voetbal. Hij is helemaal fanatiek, en doet fantastisch zijn best. Als hij weer terug komt van een training is het: me coach hier en me coach daar. Heerlijk, een kind wat lekker bezig is met sport, en continue bezig is zichzelf te verbeteren.

Ook ik ben begonnen me te verbeteren. Inmiddels ben ik ongeveer drie jaar aan het lopen, en was ik op een punt aangekomen dat het lastig werd om sneller te gaan. Zeker na een knieblessure die  veel roet in het eten heeft gegooid, heb ik veel moeite om weer mijn PR's te verbeteren. Inmiddels ben ik wel weer ongeveer op hetzelfde niveau als vorig jaar, maar verbetering zit er nog duidelijk niet in. Daar moest dus wat aan gebeuren!

De vader van een kindje bij onze mannen op school is begonnen met een hardloop groep voor de wat gevorderde loper: Adelaar Running, gesponsord door de plaatselijke sportzaak, Adelaar Sport. Ook ik mag me  inmiddels tot de gevorderde loper rekenen, en ik ben dan ook gevraagd om ook mee te gaan doen. Hartstikke leuk!

Inmiddels heb ik de eerste trainingen achter de rug. Discipline is het magische woord. Met name dat ik niet teveel mag lopen, niet te hard mag lopen, niet teveel wedstrijdjes mag doen en ga zo maar door. Mezelf houden aan het trainingsschema lukt redelijk, maar desondanks doe ik nog altijd snel te veel. Zondag aanstaande zou ik de halve marathon in Amsterdam lopen, maar die is inmiddels ingeruild voor de Maliebaanloop. Daar ga ik voor het eerst in mijn leven aan het echte wedstrijd klassement meedoen! Men heeft me al voorbereid dat ik ergens als laatste binnen ga komen, maar goed, dat is alleen maar goed voor mijn ego.

Nu eens zien hoe snel we de minuten eraf kunnen lopen! Ook ik kom inmiddels thuis dat me coach zegt.....